Je mag hem als een bard, een troubadour of een singer/songwriter betitelen. Feit blijft dat de Noorse gitaarvirtuoos Bjørn Berge tot de top of the bil in zijn genre mag en misschien wel moet gerekend worden. De power die hij op het podium uitstraalt is alsof er een complete band achter staat.
Niets is echter minder waar. Met zijn imponerende donkere stemgeluid en fingerpicking gitaarspel op de banjo, 6- of 12-snarige akoestische gitaar klinkt dit album alsof het live is opgenomen. Hoewel hij op “Blackwood” wordt bijgestaan door Karl Christian Grønhaug op saxofoon en Kjetil Ulland op de bas en percussion. En zijn slidewerk zoals op ‘Accused’ klinkt zoals de oude bluesmannen het in hun tijd deden, smerig, volvet maar wel met gevoel.

De saxofoon komt hoorbaar om de hoek kijken bij het nummer ‘Once Again’ samen met de percussion wordt deze zo subtiel ingezet dat het nummer meer cachet krijgt dan zonder beide instrumenten.

Wat je tegenkomt op het album is een diversiteit aan muziekstijlen. Stijlen die reiken van slowblues zoals op ‘Going To Brownsville’ tot meer stevige rockblues zoals op het openingsnummer ‘In & Out’ of het al eerder beschreven 'Accused'.
Op zijn best is hij als hij zijn lievelingsinstrument de 12-snarige akoestische gitaar bespeelt zoals op ‘Sick & Tired’, of op het heel gevoelige ‘Same Old Fool’. De combinatie van zijn gitaarspel en zijn stem maken dit nummer tot een van de mooiste op het album.

Het singer/songwriter gevoel kom je echt goed tegen op het nummer ‘Blues For One’. Alleen met gitaar en stem raakt hij bij mij de juiste toon. De zang is melodieus dat nog eens extra versterkt wordt door zijn gitaarspel. Ook dit een is een van die juweeltjes op “Blackwood”.

Dat geldt ook voor Joni Mitchell’s ‘Woodstock’ dat Bjørn op grandioze wijze vertolkt. Het arrangement is op hem aangepast maar dat doet geen enkele afbreuk aan het origineel. Er zijn weinig muzikanten die dit nummer met zoveel intensiteit en sterkte uitdragen als Bjørn Berge.

Als je het afsluitende nummer ‘Darkness’ beluisterd en het in je opneemt dan wordt je haast ondergedompeld in de duisternis. Hij speelt dit nummer met zoveel gevoel en dramatiek dat je er in meegaat en voelt wat hij meemaakt met zijn geliefde. 

“Blackwood” is een buitengewoon mooi album met jammer genoeg maar elf nummers erop. Maar dan wel nummers van een hoog niveau, zowel op het gebied van de muziek maar zeker ook tekstueel steken enkele songs fraai in elkaar.

Nog meer info over deze Noorse virtuoos? Surf dan naar: www.bjorn-berge.com