Voor ons bluesliefhebbers in Nederland en de Benelux is: ‘Big Pete’ van der Pluym een wereldtopper. Dat hebben ze nu ook door in de States getuige het album dat hij heeft opgenomen in de stal van Delta Groove Music. Samen met de allerbeste muzikanten van de Westcoast heeft hij dertien voortreffelijke songs verzameld.
We horen zijn muzikale vrienden Alex Schultz; Jimi Bott, Willie Cambell als vaste begeleiders. En naast deze voortreffelijke muzikanten spelen niemand minder dan o.a.: Johnny Dyer; Kim Wilson; Kid Ramos; Rusty Zinn; Paul Oscher; Rob Rio; Kirk Fletcher en Shawn Pittman ieder hun part mee. De ene op meer songs dan de andere.

Big Pete heeft nummers gekozen die hij zelf graag hoort en speelt en het moet gezegd zijn dat zijn smaak overeenkomt met veel bluesliefhebbers. En vanaf de eerste tot en met de laatste toon straalt het enthousiasme er van af. Pure, lekkere, volvette blues door alle songs heen met een ongekende variatie die vooral swingt.

Wat te denken van het openingsnummer ‘Driftin’ van Lester Butler. Hij geeft hier nog eens zijn visitekaartje af mocht dit al nodig zijn. Met een intense harpsolo krijgen we een intense cover voorgeschoteld dat zelfs het origineel overstijgt. Chauvinistisch?... nou nee eigenlijk niet het is naar mijn idee gewoon een feit. Voor anderen misschien een kwestie van smaak, het zij zo.

‘Can’t You See Wat You’re Doin’ van Albert King sluit daarbij goed aan, gitaarblues in optima forma. Hier spelen Alex Schultz en Kirk Fletcher gitaar, de eerste de lead en de tweede de ritmegitaar. Een bijzonder spannende uitvoering zeker in combinatie met het prima stemgeluid van Big Pete erbij.

Meer swing en jump heeft: ‘Act Like You Love Me’ met Kim Wilson op de harp en ook daar maakt de stem van Big Pete het nummer weer af. Wat is dit een intens goed nummer.

Uptempo horen we op ‘Don’t Start Crying Now’ met Alex Schultz op gitaar en ‘Rockin’ Daddy’ waarbij Kid Ramos de hoofdrol op gitaar speelt met daarbij een fikse harpsolo. Hoe smerig vet kan blues wel niet klinken? Je komt er snel achter als je dit nummer bijvoorbeeld beluisterd.

Shawn Pittman is te horen op ‘I Was Fooled’ van Jodie Williams. Een traag op gang komend nummer met een formidabele Shawn en natuurlijk Big Pete en Rob Rio die dat doet op de piano.

Een mooi nummer en ouderwetse blues is ongetwijfeld  ‘Left Me With A Broken Heart’ met Johnny Dyer als zanger. Kan iemand beter op een dergelijk emotionele wijze zijn liefdesverdriet bezingen? Het zullen er weinigen zijn die dit evenaren. Maar dat aangrijpende zit hem niet alleen in de zang maar zeker ook in het harp- en pianospel dat toch een extra dimensie aan dit nummer van James Lane geeft.

Walter Jacobs’ nummer ’Just Your Fool’ is dan weer een smeuïge bluessong met de frisse stem van Big Pete en fikse uithalen op zijn Hohner. Let hier ook eens op het gitaarspel van Rusty Zinn. Deze kan in diverse muziekstijlen het maximale eruit halen. We kennen hem als bluesgitarist maar ook heeft hij zijn sporen al verdiend in de reggae. Een voortreffelijke vertolking overigens die niets onderdoet aan het origineel.

Dat Big Pete veel heeft opgestoken van zijn voorbeelden Lester Butler en William Clarke mag welhaast bekend zijn. Vreemd is het dan ook niet dat hij daarvan songs heeft opgenomen. Zoals geschreven de opening was van Lester Butler en ‘Chromatic Crumbs’ dat als nummer twaalf op het album is geplaatst, is een compositie van William Clarke.
Ik persoonlijk vind een song met een chromatische harp lekker klinken. Dat is ook bij dit nummer zo het heeft een bepaalde charme over zich dat geluid van die harmonica. Lekker diep, soms zoetgevooisd maar wel de volvette blues in zich. Genieten kan ik vooral van het jazzy en swingende gitaargeluid van mijn favoriete gitarist Alex Schultz. Dit nummer is voor mij samen met de andere twaalf nummers een van de mooiste songs op het album.

En natuurlijk mag je Willie Dixon op een dergelijk album niet vergeten. Hij wordt geëerd met zijn nummer ‘I’am A Business Man’. Paul Oscher speelt hierop de melodica wat toch een typisch geluid aan dit nummer meegeeft. Of ‘Big Pete’ een zakenman is zal de toekomst uitwijzen maar feit is wel dat dit een geweldige afsluiting is van dit album. Een album met dertien subliem uitgevoerde songs, dat hadden er gerust meer mogen zijn, door muzikanten van het allerhoogste niveau.
Wat je op ‘Choice Cut’ hoort is blues uit de allerhoogste klasse gespeeld door muzikanten uit de eredivisie incluis ‘Big Pete’.

Hij onderstreept hiermee zijn klasse en staat voor mij in het rijtje van mannen als: Lester Butler, Kim Wilson, William Clarke en Mark Wenner. Absolute wereldklasse en een top-album dat je zeker in je platenkast moet hebben.