Het heeft enige jaren geduurd alvorens Barrelhouse met de opvolger is gekomen van de in 2002 uitgebrachte ‘Walking in Time”. Met hun nieuwe release “Vintage Blues” doen ze de blues alle eer aan die het toekomt. Dit album is een verzameling van traditionals en covers van bluesmuzikanten die de bandleden in al die jaren heeft weten te inspireren.
Op dit album heeft Barrelhouse dertien stukken verzameld die uit de periode voor 1974 komen. Dat wil dus zeggen dat we hier nummers tegen komen van: Willie Dixon, John Lee Hooker, BB King en Sonny Boy Williamson. En alle stukken zijn live gespeeld in de studio zonder enige vorm van versterking, tenminste buiten de zang en de elektrische gitaar gerekend. Hierdoor krijg je als luisteraar het gevoel in een club te zitten waar de band speelt. Het stemgeluid van Tineke Schoemaker klinkt lekker fris en dat geeft aan de nummers een extra dimensie. Dat komt vooral goed naar voren bij een nummer als ‘Come Back Baby’ en compositie van BB King. Fraai daarbij vind ik het pianospel van Han van Dam.
Zoals de band Sonny Boy Williamson’s ‘Bring It On Home’ en Willie Dixon’s ‘Spoonful’ vertolkt is in één woord geweldig te noemen. Maar dat geldt ook voor hun uitvoering van ‘Weary Blues From Waiting’ een nummer van Hank Williams. Blues met een vleugje country, mooier kan haast niet.
Dat de bandleden van Barrelhouse al jaren meedraaien en een bak ervaring met zich meedraagt ontwaar je in ieder nummer op dit album. En ondanks dat het allemaal covers zijn weet de band toch zijn eigen identiteit in ieder nummer te verwerken. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de herkenbare stem van Tineke maar zeer zeker ook met het gitaarspel van de gebroeders Laporte.
Vaak heb ik het idee dat Barrelhouse in Nederland een van de meest ondergewaardeerde bluesbands is, terwijl ze in het buitenland als absolute toppers worden gezien. En dat is jammer, maar de kenners weten wel beter, Barrelhouse is een absolute topformatie die zijn sporen al ruim 40 jaar heeft verdiend in de blues. En met “Vintage Blues” bewijzen ze eens te meer dat ze in deze top thuis horen.

De muziek op dit album staat als een huis, goed gekozen songs, goed geproduceerd en vooral goed gespeeld. Ik heb er geen enkele moeite mee dat de band geen eigen werk op dit album heeft gezet. Het niveau waarmee ze hier spelen is absolute top en doet geen enkele afbreuk aan de songs maar tilt ze zelfs naar een hoger niveau. Want zoals al op het album staat gedrukt: ‘Back in the years of those days when blues started to be original’. Beter als dit kun je de blues niet spelen.
Als je als bluesliefhebber door het leven wilt gaan behoort dit album absoluut in je verzameling thuis.

Munich Records is de verantwoordelijke maatschappij waar dit album is uitgebracht (MRCD 313)