Zeer succesvolle 7e editie

Baeker Blues Side

Zaterdag 22 oktober 2011

Het bluesfestival ‘Baeker Blues Side’ gaat met editie zeven niet alleen de boeken in als het gezelligste festival in de regio maar ook dat als de drukst bezochte editie en de editie met een buitenlandse band. En dat alles maakt het bluesfeestje bij Lei en Sam tot een aangename verpozing van enkele uurtjes. Waar je ook vanaf mag komen, het loont zich altijd om dit festival te bezoeken. Maar het festival heeft ook een minimaal zwart randje vanwege het overlijden van bluesfotograaf Eckie. Hij stief enkele dagen nadat hij verleden jaar op het festival had gewerkt. Aan hem is de huidige editie ook opgedragen.

Op het hoofdpodium staat de nog jonge Limburgse formatie Handsome Fellows, de uit Groot Brittannië komende Tony Dowlers Hellhounds en als headliner Little Louis Band. Terwijl in het café niemand minder dan het duo Mercyman de ombouwpauzes opvult met hun aanstekelijke traditionele blues. Dus een affiche waar menig organisator zijn vingers bij kan aflikken en zeker ook het publiek. Voor elk wat wils met net zoveel variaties als contrasten in de muziekstijlen.

De vierkoppige formatie Handsome Fellows bijt zoals al geschreven de spits af op het hoofdpodium. Hun muziekstijl begeeft zich op het vlak van Nine Below Zero en The Fabulous Thunderbirds en van die laatste formatie spelen ze als openingsnummer ‘You Ain’t Nothing But Fine’. Een uitstekende opening met een prima keuze van songs. Maar ook de muzikanten hebben al geruime ervaring en dat werkt positief uit op het publiek. Het is niet alleen blues wat ze spelen maar ook wat rock ’n roll en rock zoals een medley van Status Quo songs. Het publiek geniet er zichtbaar van net zoals ik overigens.

Even naar het café naar The Mercyman, het duo dat bestaat uit harpspeler Ruurd van der Vegt en Bo Brocken aka ‘Big Bo’ die de gitaar en zang voor zijn rekening neemt. Een semi-akoestisch duo dat zijn inspiratie haalt uit de Mississippi Delta Blues, Texas Blues en Chicago Blues. Een mix die tot een bijzonder fraaie sound wordt ontwikkeld en waarbij beide heren met hun muzikale kwaliteiten alle egards toekomt. Zij combineren eigen werk met covers van hun voorbeelden zoals: Robert Johnson; Bukka White en Sonny Terry. Zeker na het optreden van Tony Dowlers Hellhounds levert dit een verdiende rustperiode op. Bij hun muziek die toch wel intens is klinkt alles veel rustiger, afgewerkt en stabiel. In totaal spelen zij ruim anderhalf uur tijdens dit festival en ik moet zeggen dat wat ik heb gehoord en gezien, ik genoten heb.

Terugkomende op Tony Dowlers Hellhounds, de Britse bluesrockband en eerste buitenlandse band die ooit op de Baeker Blues Side heeft gespeeld, trekt vanaf de eerste noot flink van leer, een trio dat de pannen laat dansen op het dak.
Niet bepaald mijn smaak maar een heel groot deel van het publiek vindt het geweldig en staat dan ook voor het podium te dansen en te headbangen. Zij combineren eigen werk met covers van Jimi Hendrix; ZZ Top en Rory Gallagher. Een groter contrast met de andere bands op het festival kan er haast niet zijn. Maar dat maakt de Baeker Blues Side ook zo interessant, voor iedereen is er wel wat wils. Maar hun ‘Mean Town Blues’ van Johnny Winter en ‘La Grange’ en ‘Jesus Just Left Chicago’ van ZZ-Top zijn voor mij toch enkele nummers waar ik van vind dat ze die prima uitvoeren. Maar geef mij toch meer The Mercyman of een van de andere bands, dat ligt meer in mijn lijn.

Neem nu eens Little Louis Band uit de regio Eindhoven die al jaren in het bluescircuit hun noot meeblazen en op diverse festivals hebben gespeeld. Ook pittige blues met zo nu en dan wat rustiger werk. Dit is nu blues naar mijn hart, moddervette harppartijen, stevig gitaarwerk en daar waar nodig heel ingetogen. Een contrabas die strak klinkt en een drummer die de timing in zijn vingers heeft. Hun setlist bestaat ook uit covers maar ook uit eigen werk van hun inmiddels al enkele verschenen cd’s. En dat wordt opgesmukt met nieuw werk van hun nieuwe album dat binnenkort gaat verschijnen. Neem bijvoorbeeld hun cover ‘Parchman Farm’ en het nummer ‘The Revelator’, zomaar twee nummers die zo goed klinken dat de originals daarbij haast zouden verbleken. Eigen werk zoals ‘Now Where To Hide’ met uitstekend slidewerk van Little Louis is een voortreffelijk visitekaartje van deze formatie. Zij worden net zoals de andere bands ook teruggeroepen voor een toegift waaraan uiteraard gevolg aan wordt gegeven.

Maar daarmee is het festival nog niet ten einde want The Mercyman mag er een einde aan breien in het café. Zij gaan tot in de vroege morgen nog eventjes door met hun fraaie muziek en goed gekozen bluescovers. Voor mij is het dan toch tijd om naar huis te gaan want het is nog eventjes rijden voor mij.

Maar een ding staat als een paal boven water. De Baeker Blues Side is een geweldig festival dat zeker tot een van de gezelligste kleinschalige festivals gerekend kan worden in Limburg.