|
Baeker Blues Side een ouderwets gezellig bluesfeestje
Zaterdag 16 oktober 2010
 Ondanks
dat het festival pas voor de zesde keer wordt gehouden lukt het de
organisatoren van dit kleine bluesfestival om er op een positieve
wijze uit te springen. Niet alleen de locatie is perfect, ook de
line-up is ieder jaar super, maar vooral de sfeer is er iedere keer
weer, top. Zelden of nooit heb ik een festival meegemaakt met een
dergelijk korte geschiedenis die nu al de naam heeft van het
gezelligste bluesfestival van het Zuiden. Iedere keer word ik er
weer door verrast door die sfeer. Baeker Blues Side is een
gevestigde naam geworden.
Zaterdag 16 oktober staat alweer de zesde editie op het programma
met op het hoofdpodium drie fantastische bands met als topper King
Mo. En in het café verzorgt het welbekende blues duo Ingrid en Didi
dat de mensen tijdens de ombouwpauze kunnen genieten van
doorgewinterde en gelouterde bluessongs.
 Spreekstalmeester
Jos Potting zal ons door de avond zal leiden geeft het startteken
van het festival en roept de Hilversummer band "Hoochie Mama" op het
podium. Deze band zal ons ruim vijf kwartier vergenoegen met
coverwerk die reikt van pop tot blues en soul. Een spannende opening
met het gedurfde ‘Cold Shot’ dat gevolgd wordt door krakers zoals
‘Hoochie Coochie Man’, ‘Mustang Sally’, ‘Get Ready’, ‘Baby Please
Don’t Go’ en ‘Come Together’. Groter kan het contrast niet zijn
tussen de muziekstijlen. Maar de band doet het voortreffelijk, prima
muzikanten en daardoor een goed gekozen opener van deze editie.
Na dit toch wel spectaculaire optreden trekken velen naar het café
om daar enigszins de rust op te zoeken bij “Ingrid en Didi”. Het
Limburgse duo dat al grote bekendheid geniet door op menig festival
te hebben gespeeld. Hun akoestische set is opmerkelijk te noemen
waarbij zangeres Ingrid er stevig tegenaan gaat. Hun uitvoering van
‘Summertime’ vind ik super, net zoals ‘Who’ll Stop The Rain’ en ‘Crossroads’.
Het geluid mag dan iets zachter zijn dan in de grote zaal maar
desondanks wordt het een stevige set waarvan het publiek zichtbaar
geniet. Het duo heeft het voordeel dat ze drie sets kunnen spelen
want zij zullen ook de after party verzorgen die tot vroeg in de
zondagmorgen door zal gaan.
 De
Limburgse formatie ‘Blow Ya Top’ staat als tweede band op het
hoofdpodium. Zij staan te boek als ZZ Top coverband en dat klopt
ook. Op hun setlist staan hoofdzakelijk nummers van dit Amerikaanse
trio. De vertolkingen zijn goed te noemen en alle drie de muzikanten
weten van wanten hoe je het publiek moet inpakken. Met opzwepende en
bekende covers van hun favorieten zetten zij de zaal volledig op
zijn kop. Niet ieders ding, maar voor velen is het wel kicken op de
muziek van hen. Ook ik moet bekennen, ondanks dat ik niet zo een
liefhebber ben van ZZ Top, dat dit een uitstekend optreden is met
goede vertolkingen. Hun uitvoering van het alom bekende ‘Gimme All
Your Lovin’ en ‘La Grange’ zijn haast perfect te noemen. Daarmee kan
het festival al weer een hoogtepunt aan hun geschiedenis toevoegen.
Na dit optreden weer terug
het café in om te genieten van ‘Ingrid en Didi’. Zij gaan er weer
lekker stevig en spontaan tegenaan. Ingrid kan zich goed in leven in
een nummer als ‘Bobby McGee’. Een song dat haast wel voor haar
geschreven lijkt. Rustige songs wisselen zich af met stevig en potig
werk een prima combinatie die goed valt bij het publiek.
 Headliner
op het podium is de door Dutch Blues Foundation genomineerde band
‘King Mo’. Echter voordat het zover is wordt door de attente
organisatie een bloemetje uitgereikt aan de jarige vriendin van Phil
Bastiaans. Iets wat door het publiek maar ook door de betrokkene ten
zeerste wordt gewaardeerd.
King Mo zal Nederland vertegenwoordigen in Memphis en Berlijn gaat
vertegenwoordigen, zij laten zien en vooral horen dat deze keuze dik
verdiend is. Uit hun repertoire hebben zij een machtig mooie set
samengesteld. Waarbij covers worden afgewisseld met hoofdzakelijk
eigen werk. En iedere muzikant die hier op het podium staat is ieder
voor zich een absolute topper. Sjors Nederlof, een van de beste
Nederlandse gitaristen, demonstreert o.a. met het nummer 'Little
Wing' nog maar eens waarom hij is genomineerd als beste
gitarist. Hij speelt heerlijke soli, lekker strak en ongekunsteld en
de mix met de stem van Philip Bastiaans, het basgepluk van Jules en
de Hammond geluiden van Colly afgerond met strakke drumpartijen van
Henk levert dit heel gewoon een super strakke set op. Hier kun je
veel over schrijven maar je kunt het ook heel kort houden. De
nummers 'Suits Me Right' en 'The Milkman' zijn om door een ringetje
te halen. De band is een terechte hoofd-act die een klein maar zeker
ook een groot festival kan dragen.
|
.jpg "Hoochie Mama (1).jpg")
.jpg "Hoochie Mama (3).jpg")
.jpg "Hoochie Mama (2).jpg")
.jpg "Hoochie Mama (5).jpg")
.jpg "Hoochie Mama (6).jpg")
.jpg "Hoochie Mama (7).jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (1 van 6)16 oktober 2010.jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (2 van 6)16 oktober 2010.jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (3 van 6)16 oktober 2010.jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (4 van 6)16 oktober 2010.jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (5 van 6)16 oktober 2010.jpg")
16 oktober 2010.jpg "Ingrid en Didi (6 van 6)16 oktober 2010.jpg")
.jpg "Hoochie Mama (9).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (18).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (10).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (11).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (12).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (14).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (15).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (16).jpg")
.jpg "Blow Ya Top (17).jpg")
.jpg "King Mo (1).jpg")
.jpg "King Mo (2).jpg")
.jpg "King Mo (3).jpg")
.jpg "King Mo (4).jpg")
.jpg "King Mo (5).jpg")
.jpg "King Mo (6).jpg")
.jpg "King Mo (8).jpg")
.jpg "King Mo (9).jpg")
.jpg "King Mo (10).jpg")
.jpg "King Mo (11).jpg")
.jpg "King Mo (13).jpg")
.jpg "King Mo (16).jpg")
.jpg "King Mo (17).jpg")
.jpg "King Mo (14).jpg")
