Zondagmiddag 1 maart is het weer eens gezellig druk tijdens een bluesoptreden in het Weerter muziek-centrum De Bosuil. En dat is goed om te zien, regelmatig waren er weinig mensen op de been bij bluesconcerten.
Dat er nu meer volk naar MC De Bosuil komt is eigenlijk ook niet zo vreemd als je bedenkt dat de lokale formatie Starfish Bowl in het voorprogramma staat van Aynsley Lister.
Twee bands die op Moulin Blues hebben gestaan en op vele andere grote festivals en in zalen.

Starfish Bowl, de formatie die voorheen furore maakte als veelbelovende bluesband heeft toch een andere weg gekozen. En het moet gezegd zijn, het is een goede weg. Niet de traditionele blues maar wel een stijl die verder gaat dan de blues. Soms horen we iets Led Zeppelin terugkomen maar het is toch vooral Starfish Bowl. En natuurlijk krijgt hun nieuwe release “Dopamine” volop de aandacht. En dat mag ook wel. En zoals ik gewend ben van de heren van Starfish Bowl, zijn het ook dit keer weer uitstekende songs.
Maar Starfish Bowl zou Starfish Bowl niet zijn als ze geen ouder werk zouden spelen, waarbij natuurlijk de blues weer om de hoek komt kijken. Maar een nummer als ‘Dragqueen’ is dan toch een song die er uit springt.
Het staat als een huis en klinkt als een klok vind niet alleen ik maar het merendeel van het publiek. Voor mij is het al lang geleden dat ik ze heb gezien en daarom vond ik het weer eens heerlijk deze mannen aan het werk te zien. Hun muziek is vooruitstrevend terwijl ze hun bluesachtergrond niet verloochenen. Knap werk ook hun nieuwe nummers.
Maar na een uurtje is het tijd voor de hoofdact van vandaag, de Britse gitarist Aynsley Lister met zijn band staat op het programma. En daar zijn toch eigenlijk de meesten wel voor gekomen.

Aynsley Lister, de jonge bluesgitarist die hoog aangeschreven staat als een jong bluestalent. En dat klopt ook wel, hij is jong maar heeft een hele brok ervaring. Menig een kent hem nog van zijn optreden op Moulin Blues samen met Erja Lyytinen en Ian Parker. In het kader van zijn ‘Equilibrium’ tour doet hij ook weer Nederland aan. ‘Equilibrium’ is de nieuwe cd van Aynsley Lister en uiteraard krijgt die de volle aandacht tijdens het optreden. Want nieuwe songs zoals ‘Soul’ en ‘Running On Empty’ zijn uitstekend gecomponeerde en gespeelde nummers. Dat geldt evenzo voor het openingsnummer van dit optreden ‘Comin’ Home’ een al wat ouder nummer waarmee hij tevens zijn kaarten op tafel legt. Met een zeer afwisselende set met daarin stevige bluesrock, haast traditioneel slidewerk en zo nu en dan een ‘popsong’ verzorgt de band een bijzonder sterk optreden dat ruim twee uur zal duren. Zijn gitaarspel is zo strak en gedegen dat een langrekkende gitaarsolo je absoluut niet gaat vervelen. En dat heb ik soms wel eens anders gehoord. Maar ook zijn stemgeluid is fris, misschien niet zo doorleefd, maar wel stabiel en zuiver. Echter het nummer dat bij de meeste aanwezigen zal blijven hangen zal ongetwijfeld zijn uitvoering van ‘Purple Rain’ zijn. De song die in de tachtiger jaren Prince op grote hoogte bracht. Aynsley speelt hierin een schitterende solo die niets onderdoet voor de originele uitvoering. En naar mijn gevoel zelfs beter als het origineel. Dat aantrekkelijke gitaarspel kom je dan ook nog eens vaker tegen zoals in ‘What’s All About’ en in het vrij stevige ‘Time’s Up’.
Aynsley en zijn band geven op verzoek van het publiek nog eens een lekkere toegift waarmee een schitterende avond met prima muziek wordt afgesloten.

Ik heb twee uitstekende bands gezien en gehoord en daarbij ook nog een gevuld muziekcentrum De Bosuil en dat doet mij goed.