Andreas Arlt, bekend van B.B. and The Blues Shacks brengt met dit album zijn eerste soloproject op de markt. Hoewel de stijl in de buurt komt van de band waarin hij speelt is: “All Time Favorites” toch een tikkeltje anders. En dat komt voornamelijk doordat gitarist Andreas Arlt hier meer zijn instrument laat gelden als we gewoon zijn bij B.B. and The Blues Shacks. Daarnaast heeft hij een groep vrienden verzameld met ieder zijn eigen kwaliteiten op de instrumenten als trompet, trombone, tenor en baritonsax; piano, bas, gitaar en natuurlijk drums. Een uitgebreide groep muzikale talenten die alles uit zich halen om een perfect resultaat af te leveren.

En na vijftien tracks, zoveel staan er op het album, is de conclusie dan ook dat het resultaat uitermate perfect is. Buitengewoon goed zelfs. Natuurlijk wordt de band gedragen door Andreas Arlt die een meester is op gitaar en zich hier profileert als een absolute topgitarist. Hij heeft dan misschien veel opgestoken van zijn voorbeelden: Ronnie Earl; Junior Walker en Alex Schultz, maar toch is hij verder in het verleden gedoken van de blues, swing, jump en bigband. Uit een heel uitgebreid repertoire aan nummers van de meest uiteenlopende muzikanten heeft hij een selectie gekozen en nieuw gearrangeerd.

Dit levert prachtige staaltjes vakwerk op dat al begint met het openingsnummer van T-Bone Walker: ‘Street Walkin’ Woman’. Een intro van de blazerssectie snel daarop volgend de zang en Andreas op zijn ‘Silvertone’ gitaar met het typische warme en gesmeerde geluid.

Een bekender nummer dat meer richting een big band gaat is het instrumentale ‘High-Low’, ook bekend van Roomful Of Blues. Een vet swingnummer met alle egards van een bigband zoals we die uit de jaren vijftig wel kennen.

Een bijzonder fraaie keuze kun je ook wel ‘You’ve Got Bad Intentions’ bekend van Bobby ‘Blue’ Bland noemen, de soul- en blueszanger. Op het album van Andreas neemt Frank ‘Pepe’ Peters de zang voor zijn rekening. Dat doet hij bijzonder goed, soms lijkt het wel of Andreas broer Michael zingt omdat de stemmen op elkaar lijken.

Een van de mooiste nummers vind ik ‘I Was Wrong! Played With Love’ een slowblues nummer dat rakelings aan een tearjearker voorbij gaat. Hier valt vooral de ingetogenheid van Andreas op, hoe hij zijn instrument beheerst en met welke intensiteit hij speelt is grandioos. Maar het spannende effect komt ook van het orgel, bespeelt door Andrea Sobczyk.

Een ander uptempo nummer is: ‘It’s You I Love’ geschreven door Rudy Green met daarop Andreas solo op zijn Gibson ES345. Een swingnummer van de bovenste plank, zoals meerdere op dit album.

De keuze van de songs en de kwaliteit van de muzikanten en arrangementen is erg sterk, eigenlijk staat er totaal geen slecht nummer op het album. Alleen de smaak bepaalt wat je mooi of niet mooi vindt.
Vanaf het eerste tot en met het laatste nummer, ‘Sno-Cone Part II van Albert Collins’ straalt de kwaliteit er van af. Andreas Arlt laat zich hier gelden als een van de beste gitaristen op dit moment en heeft een neus voor goede swing en jumpsongs uit het verleden zoals blijkt.
Daarbij maakt hij gebruik van o.a. Gibson gitaren die voor deze stijl toch wel het meest geëigend zijn. Echter daarin maakt hij nog een splitsing om toch maar het ideale geluid er uit te halen. Zo horen we hem op een Gibson ES345, ES175. Een Silvertone, ook met zijn typische geluid, komt op enkele nummers ook voorbij.

Lovenswaardig is ook dat er geen technische trucks zijn gebruikt om het perfecte gitaargeluid te creëren. De gitaarkabel werd direct op de versterker ingeplugd en rechtstreeks opgenomen.
Kun je nog eerlijker muziek maken dan dit? Zonder enige technische toeters en bellen hoge school gitaarspel. “All-Time Favorites” is een erg sterk album met mooie songs dat zeker ook tot mijn favorieten behoort.
Daarbij vindt ik het hoesje met het toegevoegde boekje een fraai stukje grafisch werk. 

www.andreasarlt.com