|
Unconditional
- Ana Popovic |
||
![]() |
||
|
Tekst: JAWK Het heel fijntjes startende en eindigende “Unconditional” heeft een lekkere gitaarsolo en zit erg mooi in elkaar, een van mijn favoriete nummers van deze cd. “Reset Rewind” heeft iets onverwacht gospelachtig, zonder hoogdravend te worden. Absoluut top is het instrumentale “Slideshow” en niet in het minst vanwege de bijdrage van Sonny Landreth maar ook vanwege de aparte drumstijl. Dan zakt het voor mijn gevoel wat in, “Bussiness as usual” en “Your love ain’t real” zijn leuke nummers als ruimtevulling, niet spectaculair. En dan staat daar ineens “Work Song” van Nat Adderley dat ik wel kende in de uitvoering van Nina Simone die dat erg overtuigend deed. En Ana kan dat niet. Haar arrangement swingt weliswaar maar dit is een van die nummers die een zware lading hebben en dat moet je kunnen voelen. Haar stem haalt maar op één moment in het nummer dat niveau en dat is jammer. “Summer Rain” is een jazzy niemendalletje, lekker maar niet veelzeggend. Hoe doet ze het dan met “Voodoo Woman” van Koko (Cora) Taylor? Net zo als in “Work Song”, op de momenten dat Ana vrijuit durft te zingen raakt ze heel even Koko’s tenen aan, maar verder..... Ook haar arrangement laat niet veel van het mysterieuze van het oorspronkelijke nummer over. Jammer wat mij betreft. Oeps, “One room country shack” proberen om onbevooroordeeld te luisteren... en het is goed, het keyboardsolo geeft het nummer een mooie sfeer, Ana kan vertellend zingen en dat houdt het oorspronkelijke gevoel van dit nummer in stand.
Het laatste nummer Soulful Dress maakt dan ineens alles duidelijk
wat ik hierboven gezegd heb, ze kan het qua stem best wel, power,
mean and slick, precies zoals ze op de bühne wil zijn. Dit mag ze
van mij vaker doen. |