|
Toppers
doen zich gelden op 'An Evening With The Blues'
De
19e editie van het Tielse festival ‘An Evening With The
Blues’ is net zoals voorgaande jaren druk bezocht door vele
bluesliefhebbers uit het hele land. En net zoals op de Southern
Blues Night in Heerlen staan hier ook weer grote toppers op het
podium die gecompleteerd worden door enkele befaamde Nederlandse
bands. Zaterdagavond 21 maart staan in de Agnietenhof op drie podia
in totaal negen formaties geprogrammeert.
Enkele van deze toppers heb
ik vrijdag al kunnen bewonderen. Waarbij Chick Rodgers, de frêle
dame, die samen met Robbert Fossen en The Southside Bluesrevue, er
ook nu weer bovenuit steekt. Wat heeft deze dame een schitterende
stem. Een dergelijk kleine slanke vrouw met een dijk van een stem,
grandioos. Ik kan niets anders zeggen. Haar uitvoering van Aretha
Franklin’s ‘Respect’ is schitterend. De muziekstijl is een mix van
blues, soul en gospel waarbij Robert Fossen zijn donkere stem voor
de blues er aan toevoegt en Melvia ‘Chick’ Rodgers veel meer in de
soul en gospel zit. Een prima combinatie zoals gebleken in Heerlen
en vandaag nog maar weer eens terdege wordt onderstreept.
Op het kleine podium in het ‘Café’ opent de Leerdamse formatie The
Motel Kingz het festival. Daarbij hebben zij niemand minder dan ‘Tee’,
de Belgische gitaarvirtuoos, in hun midden. En dit is een absolute
verrijking van de band. Met stevige en traditionele blues, denk aan
The Red Devils, James Harman en Junior Watson zet deze band een
superbeste set neer. Het moet ook gezegd zijn dat deze band in
Nederland een grote naam heeft opgebouwd als live-act. En dat wordt
hier dubbel en dwars bewezen.
En zoals het bij alle theaterfestivals betaamd is het ook nu weer
kiezen en rennen van het ene podium naar het andere podium. Want ik
wil ook weer iets meekrijgen van Bryan Lee & The Blues Power Band
die in de Batauwe zaal het festival opent. Ook hem kun je onder het
rijtje scharen van de betere bluesgitaristen. Het bewijs heeft hij
nog eens geleverd op zijn cd “Katrina Was Her Name” die door Duke
Robillard werd geproduceerd. Zijn sound neigt naar de Chicago stijl
en is geïnspireerd door mannen als BB King en Albert King. Bryan Lee
is een uitstekende gitarist die niet houdt van technische
uitspattingen op gitaar. Hij speelt gitaar zoals het hoort of in
ieder geval zoals hij denkt dat het hoort, strak en gedegen.
Na zijn optreden verzorgt The Electrophonics een spetterend optreden
op deze plek. Naast het optreden van Chick Rodgers ook een van de
hoogtepunten van deze avond. Stephan Hermsen zorgt met zijn mannen
altijd voor een energiek concert dat bij het publiek blijft hangen.
Het swingt, jumped en maakt indruk. De vraag bij mij rijst dan
altijd welk optreden van hen is het beste? Daar heb ik dan altijd
een eenvoudig antwoordt op… het laatste. De jongens zijn bezig met
de opnames voor een nieuwe cd en hebben in hun set zowel ouder als
ook nieuw werk opgenomen. Daarbij word natuurlijk het coverwerk niet
vergeten. Maar hun eigen werk is zeer goed en kan in hun muziekstijl
de toets met de top zondermeer aan.
Ondertussen heeft op het podium in zaal De Rabot, Sugar Blue zijn
best gedaan om op de bluesharp het aanwezige publiek te vermaken met
nogal pittig werk. Het is een ware technicus op dit instrument voeg
je daarbij zijn stem en zijn begeleidingsband, dan heb je ook hier
een topper op het podium staan. Als je hem nooit hebt gezien of
gehoord is het fenomenaal wat je voorgeschoteld krijgt. Maar na een
goed drie kwartier spelen wil ik toch iets anders horen. Hoewel ik
zijn uitvoering van ‘Hoochie Coochie’ en ‘Messin With A Kid’ wel
klasse vind.
Ik besluit terug te gaan
naar het ´Café´ waar Mariëlla Tirotto & The Blues Federation de
blues speelt. Blues met een vleugje jazz wordt door het publiek zeer
gewaardeerd want het is er druk, zelfs op de trappen zit men om maar
niets te missen van deze band. Verleden jaar hebben ze hun eerste cd
uitgebracht die door de pers goed is ontvangen. Hiervan worden
enkele nummers gespeeld die dan ook worden afgewisseld met hun zeer
sterke uitvoering van ‘Window Of My Eyes’ en enkele andere covers
van genormeerde bluesartiesten. De band speelt een goede en gedegen
set die er mag zijn.
Het laatste optreden in De Rabot zaal is weggelegd voor gitaarbeul
Joe Louis Walker, waarbij ik vandaag het idee heb dat hij beter in
zijn vel zit dan gisteravond in Heerlen. Ook hij wordt gerekend tot
de groep technisch zeer begaafde gitaristen daarbij heeft hij zijn
eigen herkenbare sound ontwikkeld. Het mooie van dit optreden is
ongetwijfeld het uitdagende gitaarspel van Joe Louis Walker en
Linwood Taylor. Ze dagen elkaar uit op het podium. Dit zorgt ervoor
dat er stevig gesoleerd wordt en wij genieten kunnen van opzwepende
en langtrekkende gitaarpartijen.
Buitenbeentje qua muziekstijl in Tiel is ongetwijfeld de Nederlands
Belgische formatie The Wieners. Zij spelen voornamelijk rock ’n roll
en rockabilly waarbij de samenzang je onmiddellijk doet denken aan
de vijftiger en zestiger jaren. We herkennen dan ook Buddy Holly,
Eddie Cochran en een Johnny Cash. Hiervan speelt de band ook enkele
nummers die ik persoonlijk wat matjes vindt klinken. Het pittige
ruige van een Eddie Cochran en het warme gevoel dat Buddy Holly
uitstraalt mis ik daarbij. Maar voor de liefhebbers is dit een lust
voor het oor.
An Evening With The Blues
kan met een gerust hart als geslaagd de boeken in. Het is nu
afwachten wat de 20e en jubileumeditie in 2010 ons gaat
brengen. Aan het publiek zal het zeker niet liggen want net zoals
dit jaar verwacht ik ook dat ze massaal de editie van 2010 bezoeken.
|