|
Ondanks
tegenvallers gezellige editie BRUL Party
Zondag
19 december 2010
|
Sinds
enkele jaren organiseert de Stichting BRUL (Blues en Roots Uit
Limburg) zo rond december de BRUL Party. Dit jaar zit het de
stichting echter op veel fronten tegen. Vanwege ziekte bij bandleden
moeten twee bands afzeggen. Het weer zit, zoals ook verleden jaar,
weer behoorlijk tegen waardoor het bezoekersaantal eigenlijk
tegenvalt.
Het eerste probleem heeft men goed opgelost door de bands Matchless
Blue en Skinwheels Bluesband als vervanger te strikken. Samen met de
Sir Wallace & The Coconuts en zangeres Cynthia Janes zorgen zij voor
een opperbeste stemming in De Weegbrug. Het Roermondse bluescafé dat
de nek durft uit te steken door dit festival mede te sponsoren en
daarmee zijn nek uitsteekt voor een middag met regionale bands.
Vier bands met vier verschillende stijlen van muziek. Waar Matchless
Blue het zoekt in de traditionele swing- en jump, zoekt Cynthia
Janes als singer/songwriter het in de akoestische pop/rock met
daarbij, zeer gedurfd, veel eigen werk. Meer power vindt je bij Sir
Wallace and The Coconuts en Skinwheels Bluesband. Zij vinden hun
inspiratie in de bluesrock. Sir Wallace and The Coconuts heeft bij
sommige songs iets van Led Zep in zich terwijl Skinwheels Bluesband
toch meer richting de blues gaat. Waar het echter om gaat is dat de
bands in hun genre het beste van zich geven waardoor het een
ontzettend gezellige middag wordt. Buiten zie je de sneeuwvlokken
dwarrelen en wij zitten heerlijk binnen bijeen goed glas en naar
ieders smaak lekkere muziek.
Matchless
Blue bijt de spits af met het nummer ´It Takes Time´ en gaat daarna
eigenlijk langer door dan ingepland staat. Maar ja als je songs als±
´Madison Blues´ en ´C´mon Everybody´ op je setlist hebt staan dan is
er haast geen houden aan, vindt tenminste het publiek. En als dan
ook nog het jonge gitaartalent Guy Smeets een deuntje mag meespelen,
dan solliciteer je naar een toegift die ook grif door het publiek
gevraagd wordt. `Take It Or Leave It´ is voor de band dan
uiteindelijk het eindsignaal van hun optreden waarna Cynthia Janes
enigszins schuchter het kleine podium beklimt maar bij de eerste
noot al haar schroom laat vallen. Goed, het is geen blues en
misschien weinig roots, maar een dijk van een stem heeft ze. En
bijzonder knap is het als ze haar eigen werk presenteert. Zo jong en
dan al zo´n kwaliteit in huis hebben beloofd in ieder geval een
muzikale toekomst voor haar.
Het zijn rustige songs die ze zingt maar allemaal wel tot in de
perfectie uitgevoerd. En zo nu en dan krijgt ze hulp van haar vader
die haar dan op de drums begeleidt. Wat sommige songs nog meer
inhoudt geeft. Prachtig is het in het Noors gezongen nummer ´Kjaerlighet´.
Een liefdeslied zoals ze zelf verteld en haar uitvoering van ´These
Boots Are Made´ mag er best zijn. Een herkenbaar deuntje dat zij wel
op haar eigen manier speelt waardoor het minder rockachtig klinkt
dan het origineel maar beslist niet minder mooi.
Sir
Wallace & The Coconuts is een kwartet jongemannen die er van houden
om stevig te rocken met zo nu dan een bewerkt stukje blues. ‘So Many
Roads’ is daar een voorbeeld van. Stevige gitaarmuziek vult het
kleine bluescafé vooral bij het nummer ‘The Crossroads’. Iets
psychedelischer gaat het er aan toe bij het nummer ‘Sweet ’n Sour’
waarbij je echt het gevoel hebt terug te zijn in de zeventiger
jaren.
Meer
in mijn lijn ligt de muziek van Skinwheels Bluesband, wel stevig
maar met meer blues dan het vorige kwartet. Zij openen met een eigen
nummer ‘Skinwheels Blues’ en hoor ik ook weer hun uitvoering van
‘Stormy Monday’ voorbij komen. Het is stevig wat ze doen maar dat
mag ook wel als je bijvoorbeeld: ‘Hey Joe’ in je repertoire hebt
opgenomen. Een lekkere stevige pot muziek legt de band op de mat en
dat weten velen toch te waarderen.
Ondanks de kleine tegenvallers hebben we kunnen genieten van prima
bands en een zangeres met voornamelijk goede muziek. Stijlen voor
iedereen wat wils waardoor natuurlijk ook de meningen van het
publiek net zover uit elkaar liggen als de muziekstijl die we hebben
gehoord. Jammer eigenlijk dat er zo weinig publiek op af is gekomen.
Volgend jaar nieuwe kansen en mogelijkheden.
|